Mahetana Monghera Maheman Hardc
Pratyusha Paperback
હું પણ માનવી કરતાં પશુ-પક્ષીઓને વધુ સારાં માનું છું. પશુ-પક્ષીઓ ચોરી કરતાં નથી. બળાત્કાર કરતાં નથી. ખૂન કરતાં નથી. બેન્કો લૂંટતાં નથી. છેતરપિંડી કરતાં નથી. એ તો બિચારાં ભૂખ લાગે ત્યારે જ તેમના કુદરતી સ્વભાવ પ્રમાણે શિકાર કરે છે. પ્રાણીઓ આખા જગતના સત્યાનાશનો કદી વિચાર કરતાં નથી. માનવી સહુથી વધુ બુદ્ધિશાળી અને સૌથી જટિલ પ્રાણી છે. એણે એની બુદ્ધિનો સદુપયોગ અને દુરપયોગ પણ કર્યો છે. આઈન્સ્ટાઈને સાપેક્ષતાનો સિદ્ધાંત આપ્યો હતો બીજા માણસે એની થિયરી પરથી અણુબોમ્બ બનાવી દીધો. આ છે માનવી. અહીં પણ એવા જ માનવીની સૂક્ષ્મ કમજોરીઓની કે ખૂબીઓની કથાઓને ગ્રંથસ્થ કરવામાં આવી છે. આશા છે કે વાચકોને ગમશે.
Joonun
by Kamini Sanghvi (Author)
2015માં મારી પહેલી નવલકથા સેવન અવર્સ ‘ફૂલછાબ’ ટેનિકમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. તે પછી બૂમરેંગ નવલ ધારાવાહિક રૂપે ‘ચિત્રલેખા’માં આવી જેણે મને અપાર લોકચાહના અપાવી. તે પછી આ ત્રીજી નવલકથા છે, જે ‘ગુજરાતમિત્ર’ની વિખ્યાત ‘સન્નારી’પૂર્તિમાં ધારાવાહિક રૂપે પ્રકાશિત થઈ છે. ત્રણ વર્ષમાં ત્રણ નવલકથા એને હું મારી મહેનત અને લગનનું પરિણામ માનું છું. મેં ધાર્યું હતું તેવી જ સફળતા મને નવલકથા લખવામાં મળી રહી છે તેનો આનંદ છે. વાચકોના રિસ્પોન્સને કારણે જ લખવાનું ગમે છે. તેથી વાચક છે તો હું લખું છું. માટે જાણ્યા અજાણ્યા સહુ વાચકોનો આભાર. નવલકથા લઈને ફરી જલદી મળીશું....
Shraddha Ekbijani Paperback
Gharni Shobha
કમરૂ મોતિયાના માથે હાથ ફેરવવા લાગ્યો. બાજુમાં ઊભેલા પડોશીના હાથમાં બે આના બીજા મૂકતાં કહ્યુઃ ‘લો ભાઈ, આ બે આના, આવતી કાલે સવારે આ મોતિયાને કાલા કંદોઈને ત્યાંથી ગાંઠિયા અપાવી દેજો.’ અને મોતિયાને જાણે ખૂબ દુઃખ થતું હોય એમ એ ઊંહકારા કરવા લાગ્યો. પછી કમરૂ પોતાના હાથ-પગ ધોયા અને ખુદાને, હું મોટો બિઝનેસમેન થઈ જાઉં તો પાછળથી જેમ બીજાના બુદ્ધિ બગડી જાય છે એમ મારી બુદ્ધિને બગાડીને દેતા નહીં. ઓ પરવરદિગાર, આપના બંદા પર રહેમ રાખજો. હું કોઈ દી અનીતિને માગે પૈસા નહીં કમાઉં. કમરૂની બંદગી ચાલુ હતી ત્યારે પેલો મોતિયો બહાર ઓસરીમાં બેસીને કમરૂની સામે ઊંચી ડોક રાખીને જોયા કરતો હતો. થોડા વખતમાં તો આસપાસના પડોશીને ખબર પડી ગઈ કે કમરૂ ગામ છોડીને જાય છે અને બધા કમરૂને ત્યાં ભેગા થયા. કમરૂ જેવો પ્રેમાળ આત્મા ગામ છોડીને ચાલ્યો જાય છે એ જાણીને બધાને ખૂબ દુઃખ થયું કમરૂ બધાને કહેવા લાગ્યોઃ ‘બોલ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો. બધા મને દુવા આપો કે હું મોટો બિઝનેસમેન થઈ જાઉં.’ પડોશીઓ સજળ નયને કમરૂને જોઈ રહ્યા.
Gharni Shobha
કમરૂ મોતિયાના માથે હાથ ફેરવવા લાગ્યો. બાજુમાં ઊભેલા પડોશીના હાથમાં બે આના બીજા મૂકતાં કહ્યુઃ ‘લો ભાઈ, આ બે આના, આવતી કાલે સવારે આ મોતિયાને કાલા કંદોઈને ત્યાંથી ગાંઠિયા અપાવી દેજો.’ અને મોતિયાને જાણે ખૂબ દુઃખ થતું હોય એમ એ ઊંહકારા કરવા લાગ્યો. પછી કમરૂ પોતાના હાથ-પગ ધોયા અને ખુદાને, હું મોટો બિઝનેસમેન થઈ જાઉં તો પાછળથી જેમ બીજાના બુદ્ધિ બગડી જાય છે એમ મારી બુદ્ધિને બગાડીને દેતા નહીં. ઓ પરવરદિગાર, આપના બંદા પર રહેમ રાખજો. હું કોઈ દી અનીતિને માગે પૈસા નહીં કમાઉં. કમરૂની બંદગી ચાલુ હતી ત્યારે પેલો મોતિયો બહાર ઓસરીમાં બેસીને કમરૂની સામે ઊંચી ડોક રાખીને જોયા કરતો હતો. થોડા વખતમાં તો આસપાસના પડોશીને ખબર પડી ગઈ કે કમરૂ ગામ છોડીને જાય છે અને બધા કમરૂને ત્યાં ભેગા થયા. કમરૂ જેવો પ્રેમાળ આત્મા ગામ છોડીને ચાલ્યો જાય છે એ જાણીને બધાને ખૂબ દુઃખ થયું કમરૂ બધાને કહેવા લાગ્યોઃ ‘બોલ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો. બધા મને દુવા આપો કે હું મોટો બિઝનેસમેન થઈ જાઉં.’ પડોશીઓ સજળ નયને કમરૂને જોઈ રહ્યા.